الشيخ محمد تقي التستري ( مترجم : سيد علىمحمد موسوى جزايرى )
105
قضاء أمير المؤمنين على بن أبى طالب ( ع ) ( قضاوتهاى امير المؤمنين ع ) ( فارسي )
مىبرد ) و خرد آن را سنگين نموده ( پايين مىآورد ) « 1 » . 5 - آميزش و نتيجهء آن ( 1 ) از امير المؤمنين - عليه السلام - دربارهء آميزش سؤال شد ؛ فرمود : عورتهايى با هم اجتماع مىكند ، و شرمى است كه مرتفع مىشود ، بسى به ديوانگى شبيه است و نتيجهء آن فرزندى است كه اگر زنده بماند سبب آزمايش است و اگر بميرد مايهء تأسف « 2 » . 6 - معناى توحيد و عدل ( 2 ) از امير المؤمنين - عليه السلام - از معناى توحيد و عدل پرسيدند ؛ فرمود : توحيد آن است كه خدا را در نظر مجسم نكنى ( زيرا ذهن انسان چيزهاى محدود را تصور مىكند و آنها از سنخ مخلوقات هستند ) . و عدل آن است كه خدا را متّهم نكنى ( به ظلم و ستم ) « 3 » . 7 - جاى بهشتها در روز قيامت ( 3 ) سه نفر از يهود به نامهاى كعب بن اشرف و مالك بن صيفى و حىّ بن اخطب نزد عمر آمده به او گفتند : در كتاب آسمانى شما قرآن مجيد آمده : « وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ ؛ « 4 » بهشتى كه وسعت و پهناورى آن به قدر آسمانها و زمينهاست » و در صورتى كه وسعت يك بهشت تمام آسمانها و زمينهاى هفتگانه را بگيرد پس بقيّهء بهشتها در روز قيامت كجا هستند ؟
--> ( 1 ) - بحار ، ج 75 ، ص 45 . شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 2 ، ص 190 . ( 2 ) - شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 4 ، ص 546 ( چهار جلدى ) . ( 3 ) - نهج البلاغه ، حكمت ، 462 . ( 4 ) - سورهء آل عمران ، آيهء 133 .